W ogłoszeniach rekrutacyjnych bardzo często pojawia się wymóg znajomości języka obcego. Czy stawianie tego typu wymogów przez pracodawcę nie jest przejawem mody lub podświadomej chęci podniesienia rangi swojej firmy (wymagamy znajomości języków obcych, bo sami jesteśmy "światowi")? Na ile stawianie takiego wymogu uwzględnia rzeczywistą znajomość języków obcych w naszym społeczeństwie?

JĘZYK OBCY W PRACY i NIE TYLKO

Wymóg znajomości języka obcego przez kandydatów do pracy jest stawiany nie tylko w przedsiębiorstwach działajacych na skalę międzynarodową. Równie często wymagają tego małe i średnie firmy przy przyjęciach do pracy na stanowiska nie wymagające najwyższych kwalifikacji. Wymóg znajomości języka obcego staje się standardem.

Prawie każdy z nas uczył się języka obcego w szkole, ale czy każdy ten język zna?

Trzeba zdawać sobie sprawę, że tylko nieliczne osoby posługują się językiem obcym tak samo (lub prawie tak samo) sprawnie jak językiem ojczystym. Dlatego pracodawca, który oczekuje naprawdę perfekcyjnej znajomości języka obcego najczęściej wyraźnie zaznacza to w ogłoszeniu rekrutacyjnym. W takich przypadkach zwykle rozmowa kwalifikacyjna odbywa się w języku obcym, a często także wymagane jest złożenie podania o pracę w wersji dwujęzycznej. Pomijając jednak przypadki szczególne, jak firmy zagraniczne, w których pracuje się w języku obcym oraz zawody, których istotą jest posługiwanie się obcą mową (np. tłumacz, nauczyciel), w większości przypadków wymagana jest znajomość języka obcego na poziomie komunikatywnym.
Co należy przez to rozumieć?

poziom kumunikatywny oznacza znajomość popularnego słownictwa, umiejętność werbalnego porozumiewania się w prostych sprawach życia codziennego, zrozumienie prostych tekstów pisanych. Znajomość języka obcego na poziomie komunikatywnym dopuszcza popełnianie błędów gramatycznych i leksykalnych (niewłaściwy dobór słownictwa) oraz słabą znajomość zasad pisowani.

Oto przykładowe kryteria komunikatywnej znajomości języka obcego:

Znajomość języka na poziomie komunikatywnym jest w większości przypadków wystarczająca. Jeżeli znamy język na tym poziomie możemy w podaniu o pracę z czystym sumieniem napisać, że język obcy jest nam znany.


O przydatności języków obcych i konieczności ich nauki raczej nikogo nie trzeba przekonywać. Wiadmo jednak, że opanowanie obcego języka na dobrym poziomie wymaga sporo pracy, samozaparcia oraz czasu.

Ile czasu potrzeba, żeby opanować język obcy?
Zależy to od kilku spraw:

motywacja Zdecydowanie szybciej nauczymy się języka obcego, jeżeli mamy do tego konkretną i silną motywację. Mogą to być potrzeby związane z wykonywanym zawodem (np. perspektywa stażu zagranicznego), ale równie dobrze mogą to być zainteresowanie czysto hobbystyczne.

intensywność i metodyka nauki Dobry, intensywny kurs języka obcego pozwala poznać zakres podstawowy słownictwa i nabyć umiejętności językowe wystarczające do samodzielnego porozumiewania się już po kilku miesiącach, a czasem jeszcze szybciej. Tego typu kursy (nastawione na naukę w krótkim czasie) wymagają silnego zaangażowania uczących się osób (nauka musi być w tym okresie traktowana priorytetowo) i nadają się raczej dla osób (dorosłych) posiadających wystarczający zasób wiedzy ogólnej.

indywidualne zdolności Powszechnie uważa się, że niektóre osoby posiadają szczególne uzdolnienia w kierunku nauki języków obcych a inne nie. Niewątpliwie jest to prawda, ale prawie każdy jest w stanie opanować język obcy na przyzwoitym poziomie. Wiele osób przez lata sądzi, że nie posiada uzdolnień w tym kierunku, a tak naprawdę przyczyną jest brak motywacji do nauki. Gdy ta się pojawia, "pojawiają" się też zdolności.

znajomość innych języków obcych
Nauka drugiego języka obcego i kolejnych przychodzi zdecydowanie łatwiej niż pierwszego. Jest tak, ponieważ języki należące do pokrewnych grup (słowiańskie, germańskie, romańskie) są do siebie podobne. Podobieństwa dotyczą słownictwa i gramatyki, co niezmiernie ułatwia naukę. Poza tym posługiwanie się językiem obcym wymaga pozbycia się schematów językowych właściwych tylko dla własnego języka ojczystego oraz przełamania zahamowań przed odzywaniem się w języku obcym, które towarzyszy nam do pewnego etapu nauki. Ucząc się kolejnych języków te trudności mamy już za sobą.

Trudno jest zatem jednoznacznie określić ile czasu zabierze nam opanowanie języka obcego. Przeciętnie jest to kilka lat, choć teoretycznie (a w niektórych przypadkach praktycznie) wystarczy kilka miesięcy.

Czy istnieją "cudowne metody" nauki języków obcych?
Istnienie skutecznych metod zwiększania efektywności pracy umysłowej jest faktem bezspornym. Jest to szczególnie widoczne w przypadku czytania, gdzie odpowiedni trening może szybkość naszego czytania zwielokrotnić i wcale nie odbywa się to kosztem rozumienia tego co czytamy. http://www.neodave.civ.pl/szybkanauka/efnauka.php

Innowacyjne metody z pewnością są przydatne także w nauce języków obcych, ale ich zastosowanie może nie dać rezultatów, jeżeli nie stanowią one części dobrze przygotowanego kursu. Trzeba bowiem wiedzieć, że nauka języka to nie tylko zapamietywania słów i ich znaczeń, ale nabywanie umiejętności językowych: rozumienia ze słuchu (oprócz znajomości słów wymaga oswojenia się z ich brzmieniem, wymową, akcentem, sposobem artykulacji oraz pojmowania związków gramatycznych i frazeologicznych), umiejętność mówienia (oprócz słownictwa i umiejętności formułowania myśli w języku obcym wymaga odpowiedniego wytrenowania naszego aparatu mowy), czytanie i pisanie (oprócz znajomości słownictwa i gramatyki wymaga jeszcze poznania zasad pisowni). Nabywanie każdej z tych umiejętności przebiega nieco inaczej i wymaga innych ćwiczeń.

Większość z nas nigdy nie opanuje żadnego języka obcego w stopniu perfekcyjnym, ale znajomość komunkatywna jest osiągalna dla każdego. Nie jest też najważniejsze ile czasu nam to zajmie. Nauka języka obcego nie jest bowiem procesem, który należy kiedyś zakończyć. Uczmy się przez całe życie, czasem bardziej, a czasem mniej intensywnie zależnie od motywacji, możliwości i czasu, pamiętając, że

"Nauka języka obcego jest jak wiosłowanie pod prąd, jeśli przestajesz, posuwasz się wstecz"